| تبليغات | X |
|
چادرسياه روي سرت،مثل اينكه … آه مهتاب مي شوي وسط يك شب سياه من حوض مي شوم و تو لبريز مي شوي حالا طلوع ميكني از مشرق گناه خورشيد مي شوي و مرا خيره ميكني مهتاب مي شوم كه فقط هي تو را نگاه گفتي غروب هم كه بيايد نميروي اما غروب آمد و رفتي و هيچگاه… دختر تمام كوچه ي مان را قدمزنان با چشمهاي خيس و نگاهي كه گاهگاه با چشمهاي منتطرم مي نويسمت چادر سياه روي سرت مثل اينكه آه…
N
نوشته شده در شنبه هشتم تیر 1387ساعت 14:47 توسط فرزاد |
|
| منو |
| جدیدترین پست های وبلاگ |
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1387 تیر 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 |
| پیوندها |
|
پرنیا مه شید sepehr ليلا |
| درباره من |
زرد است که لبریز حقایق شده است
تلخ است که با درد موافق شده است شاعرنشدی وگرنه میفهمیدی پائیز بهاریست که عاشق شده است |
| آمار وبلاگ |
|
تعداد بازديد ها :
تعداد کاربران آنلاين : تعداد بازديدهاي شما : |
| تبلیغات |
| طراح قالب |
